loading...
مجله وبلاگی | بروز ترین مجله اینترنتی
وبلاگی بازدید : 550 تابستان 1391 نظرات (0)

سلامت نیوز : یك جفت صندل گرانقیمت هم می‌تواند سبب تاول‌های دردناك شود. این نوع زخم‌ها از ساییده‌شدن كفش هنگام راه‌رفتن با پوست پا ایجاد می‌شود تا اینكه آن محل مثل بادكنك متورم‌شده و مایع آبكی پرمی‌شود و باد می‌كند تا از لایه‌های عمیق زیرین پوست محافظت كند. نخستین گام برای پیشگیری از این مساله خرید كفش‌هایی است كه هنگام پوشیدن در آن احساس راحتی كرده و نیازی نباشد كه به زور آنها را بپوشید.

به گزارش سلامت نیوز به نقل از شرق ؛ به دنبال كفش‌هایی از جنس پارچه‌های نرم یا چرم باشید و سپس برای آزمایش اینكه مطمئن شوید به پاهای شما فشار نمی‌آورد، قبل از اینكه بیرون آنها را بپوشید، یك یا چند ساعت آنها را در خانه به پا كنید. گاهی كفش‌های راحتی هم می‌توانند مشكلاتی را ایجاد كنند. بعضی وقت‌ها كفش‌های باكیفیتی را خریداری می‌كنید اما بازهم پاهایتان تاول می‌زند. اگر دچار تاول‌های بسیار دردناكی شدید، با یك صابون معمولی مخصوص شستن دست‌ها، تاول‌ها را شست‌وشو داد و سعی كنید بدون اینكه به آنها آسیبی برسانید آنها را به حال خود رها كنید. اما اگر درد ناشی از آنها غیرقابل تحمل بود، با استفاده از یك سوزن كه با الكل آن را ضدعفونی كرده‌اید، سوراخ كوچكی در كنار تاول‌ها ایجاد كنید و بگذارید مایع آبكی داخل آن خارج شود ولی به پوست آن دست نزنید. سپس كمی پماد آنتی‌بیوتیك روی آن بمالید و با یك باند استریل زخم را بپوشانید. اگر مبتلا به دیابت هستید این كار را در خانه انجام ندهید.

بقیه در ادامه مطلب . . .

انگیزه ها و علل روسپیگری را عمدتاً چه می دانید؟

توجه داشته باشید که روسپیگری را از کدام منظر و با چه نگرشی تعریف می کنید؟ امروزه بسیاری از روسپیان درهمه جای دنیا روسپیگری را شغل رسمی خود می دانند. آنها این نوع اشتغال را آسیبی فردی و اجتماعی نمی دانند و حتی خواهان تامین اجتماعی و حقوق فردی و دریافت ابزار رایگان کار خود هستند. دولت ها هم که از برخورد آمرانه و حذفی نسبت به این گروه نتیجه ای نگرفته اند، برای پیشگیری از شیوع بیماری های روانی و بخصوص فیزیکی مثل ایدز و سایر بیماری های مقاربتی، ابزار ضروری حفظ بهداشت این گروه را رایگان در اختیار آنان قرار می دهند و در مواردی حتی آنها را بیمه می کنند.

عنصر تعیین کننده ای که معمولا مورد غفلت قرار می گیرد متقاضی کالای جنسی است. حدود 10 سال پیش، سازمان بهزیستی متوسط زمان ایستادن یک زن روسپی – با هر سنی – را در کنار خیابان کمتر از 5 دقیقه اعلام کرد. پس تا مرد هرزه نباشد، زن روسپی وجود نخواهد داشت. یعنی تا تقاضا نباشد عرضه ای صورت نمی گیرد. به همین دلیل است که در بعضی کشورهای پیشرفته مردان روسپی که از زنان خدمات جنسی می خرند مجازات می شوند. اما در جوامع مردسالار همۀ توان و امکان متقاضیان برای مقصر جلوه دادن زنان در این مناسبات به کار گرفته می شود.

درست است که فقر اقتصادی و فرهنگی و عاطفی می تواند عامل مهیا ساز رواج پدیدۀ روسپی گری به شمار آید اما عامل شکوفا ساز آن چیست؟ مرد متمول و تنوع طلب و گاهی بیمارجنسی است که با قدرت انتخاب کامل خود، زنان آسیب دیدۀ روانی و اقتصادی را به کام این بازار می کشد. این زنان در معرض رفتارهای پر خطر جنسی مشتریان خود مثل ایدز، خشونت جنسی وشکنجه و متعاقبا اعتیاد و حتی خودکشی هستند.

ناگفته نماند که روسپیگری می تواند نتیجۀ بعضی از اختلالات روانی هم باشد. مثل: اختلال دو قطبی (افسردگی/ شیدایی) که این بیماران گاه در فاز شیدایی خود دچار بی پروایی جنسی می شوند. عقب مانده های خفیف ذهنی که دچار بی ثباتی در رفتار و هویت و عواطف هستند وگرایش به ماجراجویی دارند و بیماران دارای شخصیت ضد اجتماعی و اسکیزوفرن ها هم ممکن است که به روسپیگری روی بیاورند.

مطالعات جسته و گریخته، نشان می دهد که جامعه ایران با کاهش سن و افزایش سطح تحصیلی روسپیان مواجه است. علل این پدیده متناقض چیست؟

واقعیت این است که با کاهش سن اعضای این گروه به 15 سال و حتی گاه کمتر، نمی توان به همۀ آنها روسپی اطلاق کرد. بسیاری از این کودکان قربانی اند. قربانی روابط ناسالم خانوادگی، خشونت، فقر، اعتیاد، بیکاری، ازدواج و طلاق اجباری و ساختارهای بیمار اقتصادی و اجتماعی موجود.
به طور کلی وقتی مناسبات اجتماعی به شکلی پیش برود که افراد متخصص بیکار بمانند و کم سوادان از راه دلالی و مشاغل کاذب – بدون هیچگونه ارتقای فرهنگی - به ثروت های باد آورده دست پیدا کنند، نتیجه ای جز واژگونی ارزش ها به دست نخواهد آمد.

در این شرایط کم درآمدها به نیروهای خدمتگزارِ مرفهان نورسیده ای تبدیل خواهند شد که خواهان ارضای خواسته های کاذب خود هستند. توجه داشته باشیم کودکانی – چه دختر، چه پسر – که امروز کنار پنجرۀ اتومبیل ما پول خرد گدایی می کنند، فردا تن به بردگی جنسی می دهند تا اسکناس دریافت کنند. به خصوص آنهایی که جذب شبکه های سازمان یافتۀ خرید و فروش جنسی شده باشند.

در این میان نوجوانانی هم هستند که در پی ناکامی های عاطفی و اقتصادی، خشونت ها و محدودیت های افراطی خانوادگی و اجتماعی - به خاطر افزایش محرک های محیطی و افزایش مجاری اطلاعاتی عصر حاضر- مثل گذشته تحت امر پدرسالارِ خانواده باقی نمی مانند، به شبکۀ خرید و فروش جنسی داخل می شوند.

افزایش سطح تحصیلی این گروه هم از جمله آمار نامطمئنی است که می تواند نتیجۀ کاهش بی سوادی تعداد کل زنان در سال های بعد از انقلاب باشد.

آیا درباره خاستگاه طبقاتی روسپیان ایرانی مطالعه ای صورت گرفته است؟ روسپیان ایران معمولا برآمده از کدام طبقات و اقشار اجتماعی هستند؟

در جامعه ای که متاسفانه با بحران اطلاع رسانی و پژوهش علمی مواجه است و مسئولان به جای عمیق شدن در پدیده های اجتماعی از روی آنها می پرند، بدون امکان استناد به اطلاعات و آمار واقعی نمی توان اظهار نظر علمی کرد. آمار رسمی هم به علت تناقضات موجود در آنها قابل اعتماد نیستند.

وقتی مدیرکل دفتر امور آسیب‌دیدگان اجتماعی سازمان بهزیستی کشور می گوید: «دسترسی به زنان روسپی با هیچ روشی برای ما میسر نیست و هیچ‌ کجا آماری هم در این ارتباط وجود ندارد»، از محققان مستقل و بدون ارتباط با مراکز و منابع دولتی انتظار چه اظهار نظری دارید؟ تنها نظر احتمالی که می توان داد این است که روسپیان از گروه های آسیب پذیر جامعه اند.

شما به عنوان یکی از کارشناسان مسائل زنان در ایران، چه پیشنهادهای کوتاه مدت و بلندمدتی برای حل معضل روسپیگری و بازگرداندن روسپیان به سبک زندگی متعارف و شایسته دارید؟

برای حل معضلی که در درازمدت به وجود آمده است هیچ راه کوتاه مدتی سراغ ندارم. اما آنچه به عنوان پیش درآمد می شود مطرح کرد این است که به جای نادیده گرفته شدن، این گروه دیده شده و به مشکلات آنها رسیدگی شود. فرآیند آگاه سازی و سپس واگذاری تصمیم برای انتخاب زندگی بهتر به خود آنها می تواند اقدام مفید دیگری باشد در برابر به اجبار بردن آنها به بهشت مورد نظر خود. چون این روش کهنه و ناکارآمد تا کنون به نتیجه نرسیده است.

فعالان غیر رسمی حقوق زنان در ایران، تاکنون چه اقداماتی برای مهار روسپیگری و یا بهبود وضع روسپیان انجام داده اند.

در شرایط حاضر هر گونه فعالیت سادۀ اجتماعی نیازمند داشتن مجوز دولتی است و حساسیت بالا نسبت به مسائل زنان، ورود به امور مربوط به آنان را از مجاری غیر دولتی تقریبا غیر ممکن کرده است. افزون بر اینکه مراکز رسمی در پی مهار آسیب های اجتماعی در این حوزه نیستند، وجود قوانین حامیِ حقوق بنیادی پدران و شوهران، هیچ امنیت و توفیقی را برای کنش فعالان امور زنان تضمین نمی کند. آنها حتی برای تاسیس خانۀ امنی به منظور پناه دادن به زنان خشونت دیده در خانواده هم امکان اقدام ندارند.

شوهران مجرم قانونا می توانند با استفاده از حق ریاست و ولایت خود، متعرض چنین نهادهایی شوند. سازمان های غیر دولتی و نهاد های مدنی هم که می توانند کمک کننده به مردم و دولت برای رفع چنین بحران هایی باشند، تعطیل شده اند.

جنبش زنان در ایران، چه موضعی نسبت به پدیده روسپیگری و چه نگاهی به روسپیان دارد؟

راهبرد جنبش زنان برای حل مشکلات زنان عموما جست وجوی علت هاست و نه برخورد در سطح با معلول ها و قربانی ها. جنبش زنان انتظار دارد اولا به مسئلۀ زنان به عنوان موضوعی خاص توجه شود و دوم اینکه زن را از دایرۀ بسته و محدود نگرش و برخورد سیاسی خارج کنند و سوم اینکه در برنامه ریزی و اجرای طرح های مربوط به مسائل زنان اولویت با نیروهای متخصصی باشد که با مباحث نظری و عملی این عرصه درگیر بوده اند. ضمن آنکه بودجه و امکاناتی که به موضوع زنان اختصاص می یابد، هزینه تلقی نشود؛ زنان سرمایه های اجتماعی این جامعه اند.
 

مطالب مرتبط
ارسال نظر برای این مطلب

کد امنیتی رفرش
تفریحی
پیشنهاد 2






اطلاعات کاربری
  • فراموشی رمز عبور؟
  • نظرسنجی
    جنسیت شما ؟
    آمار سایت
  • کل مطالب : 3266
  • کل نظرات : 77
  • افراد آنلاین : 9
  • تعداد اعضا : 37
  • آی پی امروز : 443
  • آی پی دیروز : 514
  • بازدید امروز : 4,725
  • باردید دیروز : 7,800
  • گوگل امروز : 0
  • گوگل دیروز : 2
  • بازدید هفته : 4,725
  • بازدید ماه : 105,736
  • بازدید سال : 260,445
  • بازدید کلی : 6,615,972
  • پخش زنده فوتبال
    مطالب پربازدید
    بازی انلاین مجله